Gdyby nie śpiewał nikt - Marek Dutkiewicz

Skaldowie
Gdyby nie śpiewał nikt

Marek Dutkiewicz

Jakbym mógł ci podarować stado letnich gwiazd
Jakbym mógł ci wytłumaczyć, skąd się bierze wiatr
Jakbym mógł ci opowiedzieć wszystkie dobre sny
Gdyby, gdyby, gdyby nie śpiewał nikt

Jakbym mógł cię poprowadzić przez ocean traw
Tak niebieskich jak sukienka, co od święta masz
Jakbyśmy zwijali w kłębek purpurową nić
Gdyby, gdyby, gdyby nie śpiewał nikt

Wiatr przestałby wiać
Twoje serce bić
Ptak by w locie zgasł
Gdyby nie śpiewał nikt

Jakbym mógł ci podarować światło w ciemną noc
Ogień z ogni najwierniejszy, co oswaja mrok
Jak bym mógł ci narysować drogę, dom i drzwi
Gdyby, gdyby, gdyby nie śpiewał nikt

Wiatr przestałby wiać...

Zagubieni w ulicach miasta - Leszek A. Moczulski

 

Skaldowie

Zagubieni w ulicach miasta

Leszek Aleksander Moczulski

Nocą chodzą ulicami
Tacy sami - nie ci sami
Chodzą, milcząc godzinami
Wierzą w nowy świat wspaniały
Coś takiego w oczach mają
Kiedy nagle się mijają
Nocą chodzą ulicami
Tacy sami - nie ci sami

Zagubieni
Wciąż spóźnieni
Wpół objęci
Uśmiechnięci
Zagubieni
Zapatrzeni
Tacy sami
Nie ci sami
Zakochani

Gdzieś daleko zapatrzeni
Wierzą w coś, co ludzi zmieni
Czasem całą noc przechodzą
Nie pytając nawet po co
Ktoś zabierze im nadzieję
Wiatr im nagle świat rozwieje
Czasem nocą w niebo lecą
Serca w mroku nagle świecą

Miłość przez wieki się nie zmienia - Ewa Lipska

Michael Cheval

Skaldowie
Miłość przez wieki się nie zmienia

Ewa Lipska

W oczy mi patrzysz wciąż tak samo
Jak w tysiąc pierwszym roku rano
Kiedy trzymałem cię za ręce
I pieśń weselną nam śpiewano

Myślę o tobie wciąż tak samo
Jak myślał książę, z którym nieraz
Zrywałaś pierwsze liście z drzewa
Nadworną będąc jego damą

Miłość przez wieki się nie zmienia
Kamień, jak był, tak jest z kamienia
Rzeka, jak była, tak jest rzeczna
I wieczna miłość jest odwieczna

W oczy mi patrzysz wciąż tak samo
I miłość w oczach moich czytasz
Jak mnie żegnałaś, tak mnie żegnasz
Jak mnie witałaś, tak mnie witasz

Gwiazda Piołun - Tadeusz Śliwiak

Skaldowie - Gwiazda Piołun

Tadeusz Śliwiak

W suchej kamienia Galaktyce
Niewykrzesana świeci iskra
Nie szukaj miasta i ulicy
Gdzie ciemność swoją pięść zaciska
W kamieniu ogień zaczajony
Jest jego światłem i pożarem
Powala miasta, głuszy dzwony
I z ziemią miesza popiół szary

Miód pomieszany jest ze smołą
A z ogniem suche ziele w dymie
Ziemia zrodziła Gwiazdę Piołun
Człowiek jej nadał własne imię
To człowiek mnoży swoje głody
I snem ratuje się przed grozą
W sobie oswaja cierpką słodycz
I ciepło zszywa igłą mrozu

To człowiek dłoni kształt powtarza
W rękojeść broni i narzędzia
I strach swój niesie do ołtarza
I zlewa kamień krwią jagnięcia
Głęboką odnajduje glinę
Widzi w niej dzban i miskę wklęsłą
Napełnia mlekiem albo winem
Pije z nim siłę, pije męstwo

Miód pomieszany jest ze smołą
A z ogniem suche ziele w dymie
Ziemia zrodziła Gwiazdę Piołun
Człowiek jej nadał własne imię
To człowiek mnoży swoje głody
I snem ratuje się przed grozą
W sobie oswaja cierpką słodycz
I ciepło zszywa igłą mrozu

Niebo w twoich rękach - Tadusz Śliwiak

Skaldowie
Niebo w twoich rękach

Tadeusz Śliwiak

Zaczerpnięta w źródle woda
Jest lusterkiem w twojej dłoni
Popatrz w nie - zobaczysz niebo
W swoich rękach mi je donieś

Znaleziony w piasku bursztyn
A w nim łuska tęczująca
Przynieś dla mnie w twoich rękach
W rękach twoich światło słońca

Wszystkie nasze dni zimowe
Tym bursztynem rozświecimy
W twoich rękach niebo nasze
Złote lato w środku zimy

Bo w tym niebie twoje oczy
Uśmiechnięte jak pogoda
W twoich rękach moje niebo
Zaczerpnięta w źródle woda

Obraz: Sergio Martinez Cifuentes

Jest tylko dziś - Tadeusz Śliwiak

Skaldowie - Jest tylko dziś

Tadeusz Śliwiak

Nie budujmy ołtarzyków z wczorajszych dni
To, co było, uleciało, zamknęło drzwi
Zostawiło nas za oknem, wpatrzonych w mgły
Niepoprawnych marzycieli wierzących w sny

Jest tylko dziś, dzisiejszy dzień
Jest tylko to, co ma swój cień
Co dotyka, aż boli
Co ma smak cierpkiej soli
Jest tylko to, co jeszcze trwa
Co w oczy patrzy światłem dnia

Wspomnieniami żyć się nie da, to suche łzy
Nosisz je w swych wielkich oczach od tylu dni
Ktoś osuszył je, by żaden nie został ślad
Może był to ktoś z różami, a może wiatr

Jest tylko dziś, dzisiejszy dzień…