Wiatr kołysze gałązkami - Helena Kołaczkowska

Halina Kunicka - Wiatr kołysze gałązkami

Helena Kołaczkowska

Wiatr kołysze gałązkami wierzbowymi
Ptak się ściga z obłokami śnieżystymi
Lecą łątki modre obie
Zakochaliśmy się w sobie
Zakochaliśmy się w sobie
I w tej ziemi

Czy cię kocham, że masz włosy jak łan żyta
Czy te pola, że wśród pól tych ciebie witam
Czy dlatego kocham wodę
Że pochwala mą urodę
Że pochwala mą urodę
Gdy ją pytam

Nikt mi na to nie odpowie, nie odpowie
Ani wierzba, ani obłok, ani człowiek
My z tą ziemią tak złączeni
Jak pszeniczny splot korzeni
I jak strumień, co się pieni gdzieś w parowie

Roman Romanow

Tak daleko już jesteśmy - Roman Sadowski

Irena Santor
Tak daleko już jesteśmy

Roman Sadowski

Tak daleko już jesteśmy, tak daleko
Nie spotkamy się już nigdy nad tą rzeką
Nad tą rzeką, nad tą wodą przezroczystą
W której twoja twarz przy mojej
Była blisko, bardzo blisko

Nad tą wodą, gdzie twój uśmiech
Czekał na mnie w srebrnym lustrze
Gdzie nam wierzba, jak w piosence
Zaplątała w listkach ręce
Zaplątała, powiązała z dłonią dłoń
Gałęziami zasłaniała ciemne dno

Bo na ciemnym dnie
Jest smutek, leżą łzy
A na łzy nam pozostało
Jeszcze wiele dni
Pozostało jeszcze wiele dni

Tak daleko..

Nad tą wodą, której ciszę
Całe życie będę słyszeć
Gdzie w gęstwinie słów i znaczeń
Było przecież tak inaczej
Tak inaczej, tak zwyczajnie, prosto tak
Kiedy drzewo było drzewem, ptakiem ptak

Dziś już dla nas nie ma takich dziwnych rzek
Bo odeszliśmy daleko, już na inny brzeg
Tak daleko, już na inny brzeg

Roman Romanow