Groźna dziewczyna

Irena Santor, Jadwiga Rappe - Groźna dziewczyna

Autor nieznany

Słuchaj chłopcze, masz mnie kochać
Kochaj z duszy całej
Ja nie będę jęczeć, szlochać
Jak inne szlochały...

Pójdę w bory
A tam mieszka czarownica stara
A jak ona cię zamówi, zapisze na niebie
Potem włosów twoich złowi
Pod krzyżem zagrzebie

Poznasz wtedy
Jak to zwodzić miodowym wyrazem
Poznasz wtedy
Jak to chodzić do dwóch dziewcząt razem...

Jeśli puścisz się na wody
Z tobą łódź zatonie
Jeśli puścisz się na gody
Rozniosą cię konie...

W lesie zginiesz w ciężkim bolu
Bo cię dąb przywali
A przy żniwie w ciężkim polu
Piorun w cię wypali...

Ach i potem nieraz Jasiu
Z grobu już zapłacze
Przebacz, przebacz, droga Kasiu
A ja nie przebaczę...

Obrazy: Louis Treserras

Tak to już jest - Andrzej Bianusz

Louis Treserras

Jerzy Połomski
Tak to już jest

Andrzej Bianusz

Nikt nie wierzy w to, że mnie kochała,
taka krucha jak szkiełko i taka mała.
I kto by pomyślał, że to spotka właśnie nas –
taka miłość, co na wiek się zdarza raz.

Tak to już jest, gdy kocha cię dziewczyna,
tak to już jest – o wszystkim zapominasz,
choćbyś nic nie miał, tylko kumpli paru w barze,
świat ci się zmienia, świat cudowny się okaże.
Jeden jej gest wystarczy, by cię zmienić,
tak to już jest – i nie wiesz, nie rozumiesz,
jak to się stało, że wszystko wzięła ci,
że ten najmilszy ktoś to właśnie ty…

Nikt nie wierzy w to, że mnie kochała,
taka krucha jak szkiełko i taka mała.
I kto by pomyślał, że to spotka właśnie nas –
ale dla niej znacznie szybciej mijał czas.

Tak to już jest, gdy rzuca cię dziewczyna,
tak to już jest – o wszystkim zapominasz,
znowu nic nie ma, tylko kumpli paru w barze,
świat ci się zmienia, ale nic już nie jest ważne.
Tak to już jest – i nic się nie odmieni,
tak to już jest – i nie wiesz, nie rozumiesz,
jak to się stało, że wszystko wzięła ci,
że ten najmilszy ktoś to już nie ty...

Tak to już jest...

Będę wędrować do ciebie - Andrzej Bianusz

Violetta Villas
Będę wędrować do ciebie

Andrzej Bianusz

Póki jest słońce na niebie
A pod niebem dość ziemi
By przed siebie iść
Będę wędrować do ciebie
Dzisiaj, jutro, pojutrze
Zawsze, tak jak dziś

Choć zbłądzę, zacznę od nowa
Przez bezdroża i pola
Nie żałuję nóg
Będę do ciebie wędrować
Przecież w końcu przywiedzie mnie tam
Któraś z dróg

Nieważna jest droga daleka
Ważne to, że czeka ktoś – jeżeli czeka

Tak idę w świat i wciąż nie wiem
Nie wiem, czy czekasz na mnie
I gdzie jesteś dziś
Lecz wciąż wędruję do ciebie
Dziś i zawsze, bo przecież
Nie mam dokąd iść...

Obraz: Louis Treserras

Zabiorę, co moje - Jonasz Kofta

Louis Treserras

Halina Kunicka
Zabiorę, co moje

Jonasz Kofta

Zabiorę, co moje
Odchodzę dziś - wiesz
Twój spokój zabiorę
I uśmiech twój też
A w zamian zostawiam ci
Kilka prawdziwych łez
Moich łez

Zabiorę, co moje
Ten widok na park
Zielone nastroje
I kredkę do warg
A w zamian zostawiam ci
Parę twych męskich spraw
Twoich spraw

Zabiorę, co moje
Tak mało, że wstyd
Odchodzę stąd w porę
Nie zranił mnie tutaj nikt
Nawet ty

Zabiorę, co moje
Poniosę to stąd
Bo już się nie boję,
Bo schodzę na ląd
A w zamian zostawiam ci
Godzin zamknięty krąg
Biały krąg

Zabiorę, co moje
Tę ciszę, gdy śpisz
Niemądrą nadzieję
Że ja i że ty
A w zamian zostawiam ci
Resztę twych własnych dni
Twoich dni

Zabiorę, co moje
I więcej już nic
Odchodzę stąd w porę
Mam siły, by jeszcze żyć
Jeszcze żyć

Ostatnia próba - Kazimiera Iłlakowiczówna

Louis Treserras

Halina Kunicka - Ostatnia próba

Kazimiera Iłłakowiczówna

Tylko jeszcze świerszcza posłucham
Wiosennego pod oknem w murze,
Tylko jeszcze z bzu kwitnącego
Sobie szczęście, szczęście wywróżę.

Tylko jeszcze pokończę stare -
Od nowego by wszcząć rachunku,
Tylko jeszcze chwilę zaczekam
Twych wybranych ust pocałunku.

Tylko jeszcze oczy wypatrzę,
Tylko jeszcze wytężę uszy,
Czy mi gwar i łomot uliczny
Twoich kroków, twoich kroków nie głuszy.

Tylko jeszcze raz jeden przy tobie
Rumieńcami gorąco spłonę,
Żeby sprawdzić, czy u ciebie ratunek,
Czy na wieki wszystko stracone.

Marsz samotnych kobiet - Wojciech Mlynarski

Alicja Majewska
Marsz samotnych kobiet

Wojciech Młynarski

Bladzi panowie, gustujący w światłocieniu
I wy rumiani, z grubego drewna
Nie twierdzę, że od tej piosenki zadrży ziemia
Lecz wasze serca zadrżą na pewno
Akurat wczoraj na pierogi gniotłam farsz
Na deszczu dzień zmęczony chudł
I w głowie zaczął mi się składać taki marsz
Słuchajcie jego smutnych nut

Głodowy marsz miłości

To marsz samotnych kobiet
Marsz głodnych oczu, ciężkich powiek
Opuszczonych smutno rąk
To marsz samotnych kobiet
Nieutulonych, opuszczonych kobiet
Marsz się żali w krąg
Śpiewajmy same sobie
Żałobny marsz dla młodo zgasłych namiętności
Ten marsz samotnych kobiet
Głodowy marsz miłości

Ten marsz samotnych kobiet
Marsz pustych nocy, w których piekła
Poznać mam kolejny krąg
Ten marsz samotnych kobiet
To marsz nadziei, co się wściekła
Smutny marsz się żali w krąg
Śpiewajmy same sobie
Żałobny marsz dla młodo zgasłych namiętności
Ten marsz samotnych kobiet

Więc czemu o tym jednym myślę nieustannie
Gdy werbel równo mierzy rytm kolumny
Czemu krzyknąć chcę oddziałowi, nie licz na mnie
Czemu z marszowej zwiać chcę kolumny
Czemu chcę krzyknąć - usiądź przy mnie i się marszcz
Że jestem taka, śmaka, że nam z sobą źle
Próbując dań, pierogi zgań, lecz pochwal barszcz
Niech więcej nie dotyczy mnie

Ten marsz samotnych kobiet
Marsz głodnych oczu, ciężkich powiek
Opuszczonych smutno rąk
Ten marsz samotnych kobiet
Nieutulonych, opuszczonych kobiet
Marsz się żali w krąg
Śpiewajcie same sobie
Żałobny marsz dla młodo zgasłych namiętności
Ten marsz samotnych kobiet
Głodowy marsz miłości

Obrazy: Louis Treserras

Łagodne światło świtu - Wojciech Młynarski

Danuta Błażejczyk

Łagodne światło świtu

Wojciech Młynarski

Łagodne światło świtu na firance zakwita
Że kochasz mnie, w twych oczach czytam
Spokojnie serce moje, już zmierzchów się nie boję
Bo wszystkie troski i niepokoje
Od dzisiaj będę dzielić na dwoje

Spokojnie moje serce
Siedem strun daj piosence
Niech na nich miłość arie gra

A skąd ta pewność wspaniała
Ogromna jak ziemia cała
Że to miłość prawdziwa, skąd ja wiem
Z wielkim pytaniem tym
Pójdziesz dziś, tak jak ja
Przez miasta dym

A w labiryncie szarości
Stanie się chwila jasności
I poczujesz, że serce drogę zna
Drogę pokaże ci  Ariadna twa
Nić moją trzymasz w dłoni

Obrazy: Louis Treserras

Niepokój do wynajęcia - Wojciech Młynarski

Halina Kunicka
Niepokój do wynajęcia

Wojciech Młynarski

Niepokój mój
Spory dość, spory dość metraż ma
Dwudziesty wiek
Radia szum, gazet krzyk o to dba
Solidny niepokój, wpisany w mój czas
I jeszcze ta chęć, co wraca nie raz

Wynająć go, odstąpić go
Komuś, kto ochotę na to ma
Wynająć go, odstąpić go
Na wagary zwiać któregoś dnia
Niepokój mój wynająć chcę
Ważnym sprawom krzyknąć: pal was sześć!
Pod płotem, ot, siąść byle gdzie
I zielone winogrona jeść

A miejski dzień
Prędzej żyj, prędzej żyj - goni mnie
Za szkolnych lat
Bywał czas wielkich pauz - dzisiaj nie
Niepokój z dziewczyną się splata jak rym
O jutro, o dziś drży serce jak liść
I wierz słowom tym

Wynająć go nie sposób, nie
Ale można znaleźć kogoś, kto
Niepokój twój zrozumieć chce
I na pół podzieli z tobą go
Popatrzy tak, przytuli tak
Że niepokój, co dokuczał ci
Przez chwilę jest maleńki jak
Piąstka dziecka, które cicho śpi

Obrazy: Louis Treserras

Szara sukienka - Agnieszka Osiecka

Agnieszka Osiecka
Szara sukienka

Tkwić
w szarej sukience
i podziwiać jak oddychasz.
Taki to był ten mój program.
Okazało się jednak, że należy
lśnić, błyszczeć, wibrować,
mieć myśli i pomysły,
być kimś,
mieć głowę na karku,
na głowie lok,
nad lokiem aureolę,
nad aureolą ptactwo,
dla ptactwa ziarno,
na ziarno pieniądze,
pieniądze za muzykę,
muzykę za ciebie,
za oddech
i za szarą sukienkę.

Obraz: Louis Treserras

Agata-sałata - Agnieszka Osiecka

Skaldowie - Agata-Sałata

Louis Treserras

Agnieszka Osiecka

Spotkanie w środku lata,

Przy białej drodze chata,
Przed chatą jakby mata,
Na macie zaś Agata,
Na rękach stojąc, śpi.

Agata, Agata,
Na głowie sałata,
A w głowie tra ta ta ta...
Agata, Agata,
W twym sercu komnata,
Komnata, komnata pełna snów.

Spotkanie w środku wiosny,
Nad rzeką cztery sosny,
Na czole czarny kosmyk,
Agata, czy to ty?

Agata, Agata...

Spotkanie w środku zimy:
W tej sali, gdzie tańczymy,
Ktoś tuli nos do szyby,
Przez okno łowi ryby:
To ona, wierzcie mi!...

Co teraz - Agnieszka Osiecka

Louis Treserras

Agnieszka Osiecka - Co teraz

Pocałuj mnie w usta na pożegnanie,
pocałuj mnie w usta,
nic to, że patrzą tamte panie,
ulica nie jest pusta.
Pocałuj mnie w usta na pożegnanie,
pocałuj mnie,
nic, że skończyło się kochanie,
Bóg wie, co teraz zacznie się.

Życzę ci bardzo złej dziewczyny,
życzę ci bardzo dziewczyny złej,
niech cię zabiera na imieniny
do czarnych kotów pełnych pcheł,
niech ci kupuje za małe buty,
i niech cię zdradza w noc i w dzień,
a gdybyś czasem był okrutny –
niech twoje książki wytnie w pień.

Pocałuj mnie w usta na powitanie,
pocałuj mnie w usta,
nic to, że patrzą tamte panie,
ulica nie jest pusta.
Pocałuj mnie w usta na powitanie,
pocałuj mnie,
nic, że skończyło się kochanie,
Bóg wie, co teraz zacznie się.

Śpiewka wróżki - Agnieszka Osiecka

Louis Treserras

Agnieszka Osiecka
Śpiewka wróżki

Za złotą ziemią poezji,
za białą ziemią milczenia,
za rudą ziemią jesieni,
za czarną ziemią cierpienia,
są już tylko ogrody, są moje ogrody,
ustaje czas...
Zapraszam was, zapraszam was...

– na węże w malinach,
na strachy w wiklinach,
na kwiaty trujące,
na drogi mylące,
na nieba i lasy, i wody,
na żałość i żal,
na białość i bal,
na bliskość i dal –
zapraszam was...

Za rudą ziemią jesieni,
za białą ziemią milczenia –
są już tylko ogrody – są moje ogrody –
zamiera czas –
zapraszam was...