Бубенцы - Janczary

Lucyna Arska - Janczary

Czesław Lubcza

Serce nagle zabiło strwożone
Żal młodości, miłości mi żal
Ach, unieście mnie konie szalone
Z janczarami unieście mnie w dal

Słyszę trojkę jak w przestrzeń daleką
Kopytami wpisuje swój ścieg
I marzenie z dzwoneczkiem ucieka
W białą dal, w niekończący się śnieg...

Ach, obudźcie mnie dzwonki z uśpienia
Przywołajcie Rusłana ze snu
Niech otoczy mnie mocnym ramieniem
Niech ogarnie rosyjski mnie duch...


Jurij Morfessi - Бубенцы

Tadeusz Rubnikowicz

Serce drgnęło od wspomnień nieśmiałych
Chwil minionych zrobiło się żal
Niechże konie o grzywach rozwianych
Z janczarami uniosą mnie w dal

Niech jamszczik swoją dumkę zanuci
Pewnie wplącze się w nią wolny wiatr
Co minęło – już nigdy nie wróci
Tylko w sercu zostawi swój ślad

Z dźwiękiem dzwonków z daleka powróci
To, co z czasem schowało się w cień
Duszę we mnie rosyjską obudzi
I rozpali ostygłą już krew


Obraz 1, 2: Filipp Malyavin

Hej woźnico pędź do "Jaru" - Czesław Lubcza

Natalia Murawjewa - Эй, ямщик, гони-ка к «Яру»
Lucyna Arska - Hej! Woźnico pędź do "Jaru"

Czesław Lubcza

Co tam troski, bierz gitarę
Niech wesoły płynie śpiew
Jedźmy, jedźmy hen do „Jaru”
Tam gdzie szampan burzy krew

Tam z młodymi Cygankami
Przehulamy całą noc
Oczy czarne nad smutkami
Czarodziejską mają moc

Hej! Woźnico pędź do „Jaru”
Nie szczędź koni, z bata grzej
W rozpędzonej trojce karych
Żyć weselej, kochać lżej...

Ciemną nocką, w zamieć białą
W śnieżnym kurzu sanie mkną
Konie pędzą rozszalałe
Hej, zaśpiewam piosnkę swą

A gdy już siądziemy w „Jarze”
Pić będziemy aż do dna
I z szampanem przy gitarze
Hulać do białego dnia

Hej! Woźnico pędź do „Jaru”
Nie szczędź koni, z bata grzej
W rozpędzonej trojce karych
Żyć weselej, kochać lżej...

Słyszysz, pędzą sanie - Siergiej Jesienin

Jerzy Połomski
Słyszysz, pędzą sanie

Tadeusz Mongrid

Ach, jaka noc! Aż oczy rwie!
Nie zasnę. Blask i tu się wciska.
Czy tli się wciąż na serca dnie
Młodości utraconej iskra?

Józef Waczków

Wali kłębami śnieżna zamieć.
W dal cudza trojka mknie polami.

Z cudzą młodością te sanie jadą.
Gdzie moje szczęście? Gdzie moja radość?

Przemknęły z wichrem, w dal uniesione
Przez takie same konie szalone.

Anna Kamieńska

Słyszysz, pędzą sanie, sanie pędzą w głuszy,
Dobrze się z kochaną w polu zawieruszyć.

Nieśmiało, wstydliwie gna wietrzyk ochoczy,
Po nagiej równinie dzwoneczek się toczy.

Ej, wy sanie, sanie! Koniu mój bułany!
Gdzieś tam na polanie tańczy klon pijany.

Podjedziemy blisko: "Co słychać?" -  spytamy,
Przy harmonii w trójkę puścimy się w tany...

Bogdan Ostromęcki

Nad śnieżną równiną biały blask księżyca,
Całunem pokryta nasza okolica.
W lasach płacze brzoza, w bieli błyska łza.
Ktoś tu zginął? Umarł? A może to ja?...

Piosenki radzieckie - Serce na śniegu

Rena Rolska - Serce na śniegu
Muslim Magomajew - Сердце на снегу

Zbigniew Stawecki

Trojki dwie gonią się
Leci w noc dzwoneczków głos
W pierwszych saniach jedziesz ty
A pochodnie sypią skry
Co gonitwa ta
Nam obojgu da

Ty moich sań śledzisz bieg
Rzucasz serce na śnieg
Żywy kwiat, żywy płomień
Ja sercu ogrzać się dam
I nie będziesz już sam
Przyjdziesz do mnie, dobrze wiem

Wokół nas biały śnieg
Niby stos czyściutkich kart
Ktoś napisze może wiersz
O przygodzie naszych serc
Gdy zasypie wiatr
Sań podwójny ślad

Ty moich sań śledzisz bieg
Rzucasz serce na śnieg
Żywy kwiat, żywy płomień
Ja sercu ogrzać się dam
I nie będziesz już sam
Przyjdziesz do mnie, dobrze wiem

Trojki skończą swój bieg
Minie zima i śnieg
Wiosna świat zazieleni
Żyć bez serca tak źle
Dam ci swoje, weź je
Już nie zmieni tego nikt

TUTAJ z tekstem J. Urbanowicz

Obrazy: Nikołaj Swierczkow

Za nami śnieg - Jan Zalewski

Ямщик, не гони лошадей
Rena Rolska - Za nami śnieg

Jan Zalewski

Przez noc, pośród drzew, poprzez śnieg
Jak w śnie płozy sań niosą nas
I płonie pochodnia wśród gwiazd
A wiatr będzie z nią drogą biegł

Za nami jest mgła, śnieżny kurz
Na ustach mych cień twoich ust
A słowa na wietrze jak skry
W tę noc zapadają jak my

Już czas zdobi noc w barwę snu
A my jeszcze w saniach bez tchu
Tak kulig dopełnia nasz los
Gdy miłość i sanna, i noc

Rozpala się śnieg w ogniu gwiazd
I nagłym nawrotem przez las
Powrócił jak cień refren ten:
Jamszczik, nie goni łoszadiej...

Obrazy: Adolf Baumgartner, Piotr Gruzinskij

Piosenki radzieckie - Koronki szronu

Iosif Kobzon - Седая старина
Rena Rolska - Koronki szronu

Ryszard Marek Groński

Gwiazdy wzeszły już i mrużą oczy
Spadł błękitny kurz, miasto zamroczył
Cichnie ulic gwar szalony
Zapalają się neony

Domu ciemna sień, przed którym staję
Już odjechał dzień nocnym tramwajem
Mrok rozwiesza snów plakaty
W górze płoną tamte światy

Ja wiem, że dziś to śmiesznie brzmi
Że kogoś zdziwi mój sentyment
Lecz świat chcę ujrzeć dawnych dni
W koronkach szronu ruską zimę

Chcę w saniach gnać przez biały świat
Niech parska koń, zawodzi wiatr
Niech trojka gna, wiruje śnieg
I mija nas dwudziesty wiek
I gitar dźwięk, i dzwonków głos
Ach, co za pęd, ach, co za pęd
Dalej, dalej...

Wzdłuż zamkniętych bram gasnące echa
Już nie wrócę tam, zaprząg odjechał
Stoją drzewa, czarne wdowy
Chrzęści lodem mrok zimowy

Nim tramwajów zgrzyt zadzwoni rdzawo
Nim mleczarze świt przy drzwiach postawią
Zanim dzień obudzi miasto
Pragnę przeżyć jeszcze raz to...

Piosenki kompozytorów radzieckich - Dzwoneczek

ВИА Надежда

Колокольчик

Dzwoneczek

Wiktor Maksymkin

Już od wieków, nasz dzwoneczku,
tajemniczą siłę masz,
bo po drogach Rosji dźwięcząc,
na serdecznych strunach grasz.
Monotonna twa melodia
przyśpieszała sanek bieg.
Czy płakałeś ty nad sobą,
czy to był beztroski śmiech?

Dzwoń, dzwoneczku, jak przed laty,
w ośnieżonym stepie dzwoń,
z tobą trojka mknie skrzydlata,
kłusem pędzi każdy koń
i legenda cię oplata,
pieśń opiewa sławę twą.

Łączysz czułość z namiętnością,
jak z zamiecią stepu dal
i obdarzasz nas nadzieją,
oddalając smutek, żal.
Niepodzielnie władasz drogą
i do naszych trafiasz serc...
Pędzi w dal rosyjska trojka,
Ruś przez wieki trojką mknie.

Trojka - Michaił Szufutinski

Михаил Шуфутинский - Тройка

Я в повозку трех белых коней запрягу,

И рысцой не спеша позовет меня вера.
И дорогу свою я, конечно, найду,
Ту, что мне предназначена в жизни, наверное.

А весна по пути наряжает поля,
Просыпается лес, чуть прикрывшись листвою,
И толкает все дальше родная земля.
Одному мне не просто, но вера со мною.

Гони, гони! Давай, давай!
Лети, лети! Не унывай!
Гони, гони! Сил не жалей!
Давай, давай! Да поскорей!

Пересяду я в тройку коней вороных,
И поводья судьбы перехватит надежда.
Позову я собою друзей дорогих,
Мы пойдем с ними вместе по жизни, как прежде.

Вырываясь вперёд, мои красные кони летят.
Знать шальную любовь удержать невозможно.
Не дай бог мне пустым воротиться назад.
Ведь без Веры, Любви и Надежды так сложно.

Miało być kilka obrazów z trojkami, ale zagalopowałam się jak te konie i powstała mała galeria. Zaprzęgi, sanna, kuligi, polowania, wesela i co tam jeszcze? A na początek Alfred Wierusz-Kowalski, tajemniczy Jan Konarski i inni "Wierusze"